piyanuch's profileที่ว่าง ๆ ของน้องลิงPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 15

    ถาปัตสัญจร อุดรสื่อรัก (ยังกะละครน้ำเน่า ชื่อกู)

    ตั้งชื่อไปงั้น ...
    หายไปนาน คิดถึงจังสเปซ ของช้าน
     
    ไปเที่ยวอุดรมา ต่อด้วยหนองคาย
     
    อิสานอากาศดีมาก
    อยากไปอยุ่
     
    ไปกับเพื่อนเยอะแยะเลย
    แต่บางอารม
    ข้าง  ๆตัวมีคนอยุ่เยอะแยะเต็มไปหมด
    แต่มันเหงา อย่างบอกไม่ถูก
    ในใจ ..รุ้ว่ารออยุ่คนเดียว
     
    เวลาอากาศดี ๆ มีความสุข
    ก็อยากให้คนเรารักมีความสุขด้วย
    คิดถึง ...ม้ากกกค่า
     
    ชีวิตสุดพรีเมี่ยมม พรีเมี่ยมทางกาย แต่ใจ ยังเหงา
    เมื่อไหร่ จะได้อยุ่ใกล้ ๆ กันเสียที
    มีใครจะเข้าใจไหม ว่าบางทีมันสุดจะทรมาน
    เมื่อไหร่ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
    เหงา เข้าใจไหมค่า
    September 26

    อัศวิน 100 ข้อ (ถึงรึป่าวไม่รู้นะ)

    1 ชื่อเล่น ก้อง
    2 แพรเรียก อ้วน ปู๋ ตั่วปุ๊ย หมู อ้วนจอมเกเร ฯลฯ
    3 ก้องเรียก แพร ว่า อีลิง 
    4 ชอบคิดว่าตัวเองอ้วน
    5 ซึ่งจิง ๆ ก็อ้วน
    6 แต่ชอบให้คนบอกว่า เป็นคนโครงสร้างใหย่ 
    7 ตอนเด็ก ๆหน้าเหมือนเป็ด ม้ากกกกก
    8 เป็นเป็ดที่อ้วนที่สุดในโลก
    9 แต่เป็นเป็ดที่น่ารักนะ (ตบหัวและลูบหลังตามลำดับ)
    10 เป็น นักเรียนนายร้อยตำรวจ
    11 หล่อมากที่สุด ถ้าใส่ชุดคอแบะ (เพราะชุดไม่รัดรูป)
    12 ถ้าใส่ชุดเล็ก (ชุดตำรวจธรรมดา) แพรจะอยากกินแหนมเนืองขึ้นมาทันที (นึกถึงลูกชิ้นแหนมเนือง)
    13 คาดว่าในอนาคตจะพัฒนาเป็นไส้กรอกอิสาน
    14 อ้วน แต่หล่อ
    15 จิง ๆ
    16 หล่อกว่าเพื่อนก้องหลาย ๆ คน 5555( ไม่สามารถเทียบได้กับบุคคลภายนอก เนื่องจากเสียเปรียบทางทรงผม)
    17 ผมน้อย (ไม่ได้หัวล้านนะ)
    18 คิ้วปูด
    19 แต่หล่อ (ตบหัวและลูบหลังตามลำดับ)
    20 เวลาถ่ายรูปชอบเม้มปาก
    21 เพราะคิดว่าตัวเองปากห้อย
    22 ซึ่ง จิง ๆ มันไม่ห้อยนะ
    23 เป็นผุ้ชายที่มีครีมบำรุงเยอะ พอควร (เยอะกว่าแพร)
    24 ดำง่าย ขาวเร็ว
    25 มีขนที่นม (หรอมแหรม)
    26 มีแผลที่พุงเหมือนโดนแทง
    27 แต่จิง ๆ ไปผ่าไส้ติ่งมา เพราะกินไม่เลือก 5555
    28 แต่หล่อ (ตบหัวและลูบหลังอีกครั้ง)
    29 ไหล่กว้างเป็นสองเท่าของแพร
    30 ไม่รุ้ว่าก้องตัวใหย่หรือแพรตัวเล็ก
    31 เป็นเรื่องที่เถียงกันไม่จบ
    32 ไม่มีเล็บนิ้วก้อยเท้า
    33 ขนตายาว แต่ทิ่มลง
    34 ชอบมีสิวให้แพรบีบ
    35 ถ้าให้เลือกระหว่างข้าว กับก๋วยเตี๋ยว จะเลือกก๋วยเตี๊ยว
    36 แต่ถ้าถามว่าชอบกิน ก๋วยเตี่ยวหรอ จะตอบว่า "ป่าว" "ก้องกินได้ทุกอย่าง"
    37 ชอบกินถั่ว (ยกเว้นถั่วดำเนอะ)
    38 ช่วงนี้มีกระเทยมาติดพันเยอะ
    39 ชอบนัวเนียกับอูด
    40 ง้อคนไม่เป็น
    41 ถ้าง้อแพร ก้องจะพูดว่า "งอนหรอ หนู ก้อง ง้อนะ ง้อ ๆ  ๆ ๆ"
    42 ซึ่งก็หายงอนทุกครั้ง เพราะงอนไม่เป็น 5555
    43 ไม่เคยโกหก
    44 แต่บอกไม่หมด
    45 จะบอกหมดก็ต่อเมื่อ เรื่องผ่านไปสักพัก
    46 ก้องบอกว่า "ก้องเกลียดดารา"
    47 ก้องชอบลูกครึ่ง
    48 ชอบเตะบอล (ลดความอ้วน)
    49 เตะบอล เป็นกีฬา ที่ไม่ช่วยลดความอ้วนเลย สำหรับก้อง
    50 ก้องเตะบอลเสร็จ แล้วจะกินเยอะขึ้น (สรุป เตะบอลเป็นกีฬาที่ทำให้เจริญอาหาร)
    51 ก้องหนักเป็นสองเท่าของแพร
    52 เท้าใหญ่กว่าแพรสองเท่า (แพรเบอ 4 ครึ่ง ก้อง เบอ 10)
    53 ก้องขาใหย่ ตูดเล็ก
    54 ก้องมีแฟนมาแล้วเกือบ 4 ปี
    55 ก้องมีแม่หนึ่งคน (แล้วใคมีแม่หลายคน)
    56 แม่ก้องเป็นเจ้าแม่อายไลน์เนอร์ ตัวจริง
    57 ก้องหน้าเหมือนพ่อ
    58 อาม่าก้อง ชอบกอดแพร
    59 บ้านก้องมีกระต่าย 4 ตัว (ตัวผู้ 3 เมีย 1)
    60 กระต่ายบ้านก้องเป็นเกย์ เพราะมันชอบตุ๋ยกัน (และผลัดกันด้วย)
    61 ก้อง ตามใจแพรเรื่องกิน
    62 ครั้งแรกที่กินข้าวด้วยกัน (ที่ทันตะ) แพรกินไม่หมด ก้องก็กินต่อจนหมด
    63 ข้อ 62 เป็นพฤติกรรมเริ่มต้น จนถึงปัจจุบัน เพราะแพรกินข้าวไม่เคยหมด
    64 เวลาก้องมาบ้านแพร เวลาพ่อแพรกลับมา ก้องจะบอกว่า "ก้องกลับแล้วนะ"
    65 คาดว่า ไม่กล้าสู้หน้า
    66 ก้องรักแพร
    67 ตัน คิดไม่ออก
    68 ก้องชอบล้อชื่อพ่อชื่อแม่กับฟิว ซึ่งจบลงด้วยการที่ก้องโดนรุม เพราะแพรและฟิวมีพ่อแม่คนเดียวกัน
    69 ก้องชอบพูดว่า จะมีแฟนรวย ๆ
    70 ก้องชอบหนีออกจากบ้าน
    71 เวลาก้องทำผิด ก้องจะไม่รับโทรศัพท์
    72 เวลาก้องจะเข้า รร ก้องจะงี่เง่าที่สุด
    73 ก้องไม่ชอบให้แพรไปหาที่ รร (เพราะกลัวไปเจอเมียหลวงที่ รร ใช่ไหมหล่ะ)
    74 ก้องเคยกิ๊กกับ ป้าซักผ้า (ป้าซื้อครีมเห็ดหลินจือ ให้ด้วย)
    75 วันที่ก้องทาครียมเห็ดมา แพรนึกว่าแพรเดินกับ ไข่เน่า เหม็นมากกกกกกก
    76 ก้องไม่มีกลิ่นตัว
    77 ก้องไม่ใช้โลออน
    78 ก้องเคยสบู่หายถึงสามครั้ง (ซึ่งเป็นปริศนามาจนถึงบัดนี้ ว่าใครคือผีสบู่)
    79 ก้องมีเสน่ห์ กับคนที่มีอายุมากกว่า 
    80 ทั้งเพศหญิงและชาย
    81 ตอนเช้า ๆ เวลาก้องนอน ก้องชอบคราง "อืมมมมมมมมมมม" ทุกเช้า
    82 ก้อง นอนน้ำลายหกทุกครั้ง ไม่ว่าในท่าไหน
    83 ก้องไม่ชอบให้แพรลื้อฟื้นความหลัง
    84 ก้องทนทานต่อขวด after sun (ขอโทษน้า)
    85 ก้อง ดื้อ (หูแข๊งเป๊ก)
    86 ก้องบ้าจี้ ที่หู และเอว (ดิ้นพล่านเป็นหมูบ้า)
    87 ก้องชอบโชกางเกงใน (เสื้อสั้นมาก)
    88 ก้องหาเสื้อใส่ยากมาก เพราะ เสื้อทำมาเล็กเกินมาตรฐาน คือก้องมีขนาดตัวที่เป็นมาตราฐาน
    89 ก้อง เพิ่งรู้ตัวว่า ชอบผู้หยิงตัว เล็ก (คบมาสี่ปี มันเพิ่งรู้ตัว)
    90 ก้องมักปลอบใจแพร ด้วยคำว่า "โตแล้ว เขาคบกันที่นิสัย" (มันแปลว่าไร ชั้นรู้นะ)
    91 ก้องเป็นแฟนคนแรกของแพร
    92 แพรเป็นแฟนคนแรกของก้อง
    93 ถ้าแพรแต่งตัวสวย ก้องจะบอกว่า "เว่อร์" "ไม่เหมาะกับก้องเลย"
    94 ก้องคงชอบให้แพรกัง ๆ
    95 ก้องชอบเดินสยาม (แพรก็ชอบ) ก้องเหล่สาว แพรเหล่หนุ่ม
    96 ก้องเกลียดตุ่ย (คาดว่าจะเกลียดกันทั้ง รร.) แต่แพรชอบต้น 5555 (ไม่เกี่ยวเนอะ)
    97 ก้องไม่อยากเป็นตำรวจ แต่ไม่รู้จะเป็นอะไร เลยต้องเป็น
    98 ก้องเคยขอแพรแต่งงาน แต่ลงท้ายด้วยว่า ไม่มีตังมาขอจะทำไงดี  (ก็ไปยืมพ่อแพรก่อนก็ได้ ไม่น่าเกลียดหรอก 555)
    99 ก้อง ทำเพื่อแพรได้เสมอ
    100  ก้องเป็นผุ้ชายที่แพรร้ากกกกกกกกกม้ากกกกกกก เล้ยยยยย  (-3-) จุ๊บ ๆ 
    September 05

    พักผ่อนหย่อนกายา

    ขอให้หนึ่งปี ปิดเทอมสักแปดหนจะได้ไหมคะ
    ปิดครั้งละ 2 เดือน 55555555+
    แค่นี้ก็เกินปีและ ไม่ต้องเรียนแล้ววววว
    เลี้ยงควายดีกว่า สบายใจ ควายมันไม่บ่น 555555+
     
     
    เหนื่อยเหลือเกินค่ะ  ล้าสมองเว้ยยยยยยย
     
    คำอธิฐานจาก เด็กหญิงหัวโต ตัวลีบ
     
     
    ปล. เสปซดิฉัน ไม่หน้าเชื่อว่าจะมีคำว่า "ประสบการณ์เสียว" ด้วย เพราะมีคนมาเซิดในกูเกิ้ล แล้วเจอ เสปซชั้น ตายห่า สัปปะดี้สัปปะดน ร้าบบม่ายด้ายยย
    555555555+  จิง ๆ นะเนี่ย สเปซมันฟ้องมา 555555555555+ ตลกหว่ะสาดดดด
     
    August 25

    มายากลไทย กับครอบครัวที่รัก

    วันนี้เป็นครั้งที่ 3 ของการตรวจแบบ โปรเจคมายากลไทย
    ยังไม่ได้อะไรเลย งานว่างป่าว ท่าทางอาการหนัก
    แต่วันนี้ไม่เครียดมาก ไม่รุ้ทำไม
    ขอบคุณสำหรับคำปลอบใจของเพื่อน ๆ ทุก ๆ คน
    "อย่าไปใส่ใจกับมันมาก" จากกันยา
    กูจะไม่ใส่ใจมาก...เครียดให้น้อยลง ...คิดให้มากขึ้น  สู้เว้ยยยย
    ให้มันรู้ไปสิ ว่าจะทำไม่ได้
     
    ไม่มีอะไรจะเสียเล้ว  สู้
     
    กลับบ้านมาด้วยอาการเหนื่อยล้า
    สักพัก พ่อก็โทมาถาม "กินข้าวกับไร"
    "อยากินต้มเปรี้ยว ๆ อ่ะพ่อ"
    "งั้นรอเด๋ว เด๋วพ่อ เข้าไปรับ แล้วออกไปหาไรกินกัน"
    ลงเลยด้วยร้าน ส้มตำดนตรี
    บรรยากาศร้านธรรมดา
    รสชาติอาหารพอกินได้
    แต่รุ้สึกอุ่น ๆ ในใจ  นั่งกินข้าวไป คุยกันไป เรื่องนู้นเรื่องนี้
    ยิ้ม
    พ่อพูดมาคำนึง  "พ่อโคดมีความสุขเลย บรรยากาศแบบนี้"
    แพร ยิ้ม.....
    แม่  อมยิ้ม
    ฟิว .แกะปลาดุกจิ๋มแจ่ว...
    55555555555555555+
    หายเครียดไปเยอะเลย
     
    ปล.เมื่อวานเกิดอาการพลุแตก...ระเบิดลงตูมตาม .. ขอโทษ นู๋โอม  ผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
    ขอโทษแฟน ...หนูผิดไปแล้ว
    August 13

    วันแม่ .....กับเด็กหญิงสากกะเบือ

    วันนี้เป็นวันแม่ (รู้แล้วบอกทำไม)
    วันนี้หนูไม่ได้มีอะไรพิเศษให้แม่เลย
    เมื่อวาน แม่เอาแมสเสดที่ฟิวส่งให้แม่มาอ่าน
    ข้อความประมาณว่า แม่เป็นคนเดียวที่ห่วงใยฟิวมาตลอด  ข้อความยาวม้ากกกกก
    ยาวยังกะเรียงความ แต่อ่านแล้วก็ซึ้ง  ขนาดเป็นพี่มันยังซึ้งเลย
    น้องชายชั้นปากหวานม้ากกกกกกกกก
    อ่านจบ  แม่ถาม
    "เคยมีบ้างไหมแบบนี้"
    เงียบ  ...ได้แต่หัวเราะหึหึ
    "เคยกอดแม่บ้างไหม กอดแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จำได้ป่าว" แม่ถามอารมขำๆ
    หัวเราะหึหึ
    "พ่อมันเคยกอดพ่อหอมพ่อไหม"
    "ไม่เคย แพรมันสะดิ้งจะตาย"
    หัวเราะหึหึ
    นึกในใจ จิงของแม่ หนูไม่เคยกอดไม่เคยหอมแม่จิง ๆ
     
    วันนี้ไปตลาดดอนหวาย ไปหายาย ไปหาป้าแอ๊ด กลับบ้านมา ฟิวไม่ได้ไปด้วย ฟิวเดินมากระซิบพี่แพร
    "ให้แม่เปิดตู้เย็นคนแรกนะ"
    "มีอะไรหรอ"
    "ไปดูเองดิ"
    ว่าแล้วหนูก็เดินไปเปิดตู้เย็น เจอ พวงมาลัยเบี้ยวๆบูดๆหนึ่งพวง กับกระดาษเอสี่ เห็นแว้บ ๆ เขียนว่า
    แม่ฟิวทำเองนะเนี่ย 
    ปิดตู้เย็น แล้วตะโกนลั่นบ้าน "กูตายดีกว่า เป็นหมาหัวเน่าไปเลย ฮาๆ ไปขี้ดีกว่ากู" ว่าแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำ
    แม่เดินเข้าบ้านมา  แพรปิดประตูห้องน้ำ ได้ยินเสียงแม่
    "แพร แพรเอ็งอยู่ไหน มาดูนี่เร็ว"
    "ไม่รุ้ ไม่อยุ่"
    "แพร มีไหม ๆ มีเหมือนน้องไหม"
    "ไม่รุ้ขี้อยู่ ไม่รุ้ไม่ชี้"
    "หมด ๆ สมบัติแม่หมดแน่ แพร มันกราบเท้าแม่ด้วยนะ แพร มันหอมแม่ด้วย"
    หัวเราะอยุ่คนเดียวในส้วม
     
    น้องของแพรก็น่ารักแบบนี้แหล่ะ มีใคอยากมาเป็นลูกสะใภ้บ้านนี้ไหม
     
    แม่บ่น "สงสัยกุจะมีลูกคนเดียว" ฮา ๆ
    ไม่ว่าแม่เลยที่แม่น้อยใจ สมควรแล้ว แพรเป็นคนอย่างงีมานาน แก้ไม่ได้จิง ๆ
    เวลาดูทีวี แพรก็จะแค่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ไม่รุ้ดิ แพรทำไม่เป็น แพรเขิน
    ไม่รู้สิ อยู่ด้วยกันทุกวันมันเลยชิน  บางทีอยากทำให้นะ แต่แพรบ่อน้ำตาตื้นเหลือเกิน
    แค่ตอนนี้ก็ปริ่ม ๆ แล้ว ไม่อยากร้องไห้ แพรเชื่อแม่รุ้ว่าแพรรักแม่
     
    แต่แพรบอกได้เลยนะว่าแพรไม่ได้อิจฉาน้องเลย แพรปลื้มแทนแม่ด้วยซ้ำ
    ฟิวมันเป็นเด็กผู้ชายโรแมนติก แพรมันเป็นเด็กผู้หญิงสากกะเบือก ฮา ๆ
    ไม่ได้ประชด แต่เป็นแบบนั้นจิง ๆ
    แต่บอกไว้เลย ว่าแพรกับฟิว รักแม่กับพ่อไม่น้อยกว่ากันแน่นอน
    สุขสันวันแม่คะ คุณวนัสนันท์ หนูรักคุณค่ะ
     
     
    August 06

    เรียงความเรื่อง ครอบครัวของฉัน

        ครอบครัวของฉัน มี คุณพ่อ คุณ แม่ ฉัน น้องชายอีกหนึ่งคนและหมาอีกหนึ่งตัว บ้านของฉันอยู่ไม่ไกลจากตลาดมากนัก และไม่ไกลจากโรงเรียนมากนัก  บ้านของฉันอยู่ใกล้โรงเรียนฉัตรสุดา คือโรงเรียนอนุบาลของฉัน  ตอนนั้นโรงเรียนเคารพทงชาติตอน 9 โมงเช้า บ้านฉันอยู่ใกล้โรงเรียนประมาณ 20 ก้าวจะถึงโรงเรียน ฉันจึง ไปโรงเรียนเวลา 10.00 เป็นประจำ
    บ้านของฉันอยู่ใกล้โรงเรียนชวลิตวิทยา และโรงเรียนเฉลิมวิทยา ซึ่งทั้ง 3 โรงเรียนเป็นพี่น้องกัน น้องชายของฉันเรียนที่โรงเรียนเฉลิมวิทยา จึงได้เป็นแฟนกับหลานเจ้าของโรงเรียนตั้งแต่ ป.6 แต่ก็เหมือนรักต้องห้าม เหมือนดอกฟ้ากับหมาวัด เพราะน้องผู้หญิงต้องไปศึกษาต่อที่อเมริกา   บ้านของฉันอยู่ใกล้โรงเรียนสตรีสมุทรปราการ  คือโรงเรียนมัธยมของฉัน ตอนนั้นโรงเรียนเข้าตอน 8 โมงเช้า บ้านของฉันอยู่ไกลจากโรงเรียนประมาณ 100 เมตร ฉันจึงไปโรงเรียนเวลา 7.50 ทุกวัน  ฉันคิดว่า หากโรงเรียนฉันอยู่ไกลออกไปเรื่อย ๆ ฉันคงไปโรงเรียนเช้าขึ้นทุกวัน บ้านของฉันอยู่ใกล้โรงเรียนถึง 4 โรงเรียน ฉันคาดว่าอีกไม่นานคงไม่มหาวิทยาลัยมาตั้งสักแห่ง อาจจะเป็นศิลปากร วิทยาเขต ปากน้ำ เข้าท่าไหมค่ะ หากถ้าเป็นได้เช่นนั้น ฉันคาดกาลอีกว่า ฉันจะเปิดกระทรวงศึกษาธิการที่บ้านของฉันซะเลย
        คุณพ่อของฉัน เป็นผู้ชาย ตัวดำ หนวดดก หน้าเข้ม แต่ใจดี ลามกระดับปานกลางถึงมากที่สุด  คุณพ่อของฉันมีอาชีพ เป็นพัสดี ซึ่งหลาย ๆ คนชอบเรียกว่าสัสดี ซึ่งสัสดีมีหนาที่เกณฑ์ทหาร แต่พัสดีมีหน้าที่เกณฑ์นักโทษ  คุณพ่อของฉันมักทำมาดเข้ม เมื่อเวลาฉันพาผู้ชายชื่ออัศวิเข้าบ้าน  มักพูดแค่ อืม ๆ ๆ คุณพ่อของฉันเป็นคนใจดี  คุณพ่อของฉันไม่เคยตีนักโทษ คุณพ่อของฉันไม่เคยเตะนักโทษ เพราะคุณพ่อไม่มีแรง คุณพ่อชอบไปเตะบอล บ่อย จนทำให้มีปากมีเสียงกับคุณแม่เป็นประจำ คุณแม่ชอบพูดว่า "ชั้นหน่ะไม่ว่าเทอหรอก ที่ไปเตะบอล ชั้นรู้ว่าออกกำลังกายมันดีต่อสุขภาพ แต่เทอช่วยดูวัยหนอยได้ไหม พอแก่ไปใคที่อยุ่กับเทอ ชั้นไม่อยากมีผัวเป็นง่อยนะ"  ฉันอยากจะช่วยคุณพ่อ แต่ก็หาข้อแก้ต่างให้ไม่ได้จิง ๆ เพราะเท่าที่ทราบขนเกือบทุกส่วนในร่างกายของคุณพ่อ หงอก หมดแล้ว
        คุณแม่ของฉัน เป็นผู้หญิง ตัวเล็ก อ้วนท้วนสมบูรณ์ ไม่มีคอ ตัวขาวที่สุดในบ้าน และมักชอบพูดว่า เทอสวยที่สุดในบ้าน  คุณแม่ของฉันมีอาชีพผู้ค้าของรีไซเคิล หรือเรียกง่าย ๆ ว่ารับซื้อของเก่า แม่เคยได้ทาบทามให้ไปเล่นภาพยน  แต่เสียดายที่แม่ไม่ได้ชื่อเล่นชื่อแก้ว ไม่อย่างงั้นแม่คงได้เป็นนางเอกเรื่อง "แก้วขนเหล็ก" ไปแล้ว แต่ตอนนี้เป็น "นัสขนทองแดง" แม่มักชอบพูดเสมอ ว่า อาชีพแม่เป็นอาชีพที่เหนื่อย สกปรก ฉันไม่เคยเถียง เพราะมันเป็นเรื่องจริง ทุกครั้งที่ฉันไปที่ร้านของแม่ ฉันจะอดสงสารแม่ไม่ได้ ถึงแม้ฉันจะแสดงออกถึงความสงสารด้วยพฤติกรรม นอนดูทีวี กินขนม ดูทีวี ไม่ได้เป็น "แพรขนทองแดง" แต่ในใจลึก ๆ ฉันสำนึกถึงบุญคุณ ของ "นัสขนทองแดง" เสมอมา  แต่ก่อนแม่มีอาชีพเป็นครูสอนพิมพ์ดีด แม่แต่งตัวสวยทุกวัน แต่งบ้านเขียนปากทุกวัน แม่ทำให้ฉันพิมพ์ดีดเป็นด้วยการเอาเงินมาล่อ แม่บอกว่า ถ้าพิมพ์งานให้แม่แผ่นนึง ตอนนั้นคิดลูกค้าแผ่นละ 10 บาท แต่แม่ใจให้ฉัน 20 บาทฉันเลยนั่งพิมอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่วันแรกฉันทำยอดได้แค่ 1 แผ่นเท่านั้น แม่จึงใช้อุบายบอกว่าถ้าพิมเป็นวันนึงจะได้เยอะกว่านี้แน่นอน ตั้งแต่วันนั้น ฉันนั่งถัดพิมพ์ดีทุกวัน ๆ จนวันนี้ฉันพิมพ์ดีดได้ 50 คำต่อนาที แต่ คุณแม่ของฉันปิดร้านพิมพ์ดีไปแล้ว  แม่ใช้อุบายเดิมกับนองชายของฉัน แต่ไม่ได้ผล เพราะน้องชายฉันไปขอเงินพ่อแทน
       น้องชายของฉัน เป็นผู้ชาย ตัวดำมากถึงมากที่สุด ดำปี๋ ดำเขียว ดำแต่เด็ก ผอม และเจ้าชู้ ซึ่งแม่มักจะพูดเสมอว่าไม่รุ้ไปเอานิสัยนี้มาจากใคร น้องชายของฉันอยู่ในช่วงวัยรุ่น ซึ่งฉันให้คำนิยามว่า "วัยรุ่นกลัดมัน" น้องชายของฉันอยู่โรงเรียนชายล้วน แต่มีเพื่อนผู้หญิงเยอะมาก ถึงมากที่สุด ซึ่งส่วนใหญ่เพื่อนหญิงของเขา มักจะมีสัมพันที่ลึกซึ่ง มากกว่าเพื่อน ขณะนี้ถ้าฉันนับ นิ้วน้อย ๆ ทั้งสิบของฉันคงนับไม่พอ  น้องชายของฉันชอบเต้น และชอบแสดงออก ขณะนี้น้องชายของฉันมีงานอดิเรกคือการเต้นบีบอย บีบอย คือการเต้นด้วยการเอาหัวทิ่มพื้น หมุนไปหมุนมา ซึ่งฉันไม่เข้าใจของพฤติกรรมของเด็กกลุ่มนี้ ทำไมไม่เต้น สามช่า หรือแทงโก้ ซึ่งมีท่าทีที่สง่าผ่าเผยมากกว่า  ฉันเห็นประโยชน์ของการเต้นบีบอยเพียงอย่างเดียว คือการช่วยถูพื้นไปในตัว 
        หมาของฉันเป็นหมาตัวผู้ ตัวใหญ่ อ้วน บิ๊กเบิ้ม หน้าโง่ พันลาบาดอรีทีเว่อ สีครีม  หมาของฉันชื่อ วุ่นวาย  ที่ได้ชื่อนี้เพราะแต่ก่อนตอนเด็ก ๆ มันเป็นตัวที่ยุ่งยากที่สุดในบ้าน แม่พยายามจะตั้งชื่อวันว่า ยุ่งยาก แต่ฉันค้านว่ามันออกเสียงลำบาก ยุ่งยาก ฉันจึงเหลือชื่อว่า วุ่นวายแล้วกัน แล้วมันก็วุ่นวายสมชื่อ วุ่นวายเป็นหมาตัวใหญ่ อารมดี ไม่เคยกัดใคร เนื่องจากวุ่นวายเป็นหมาตัวใหญ่ วุ่นวายจึงขี้ได้กองใหญ่มากด้วย พวกเราสันนิฐานกันว่าจะขี้ได้กองที่สุดในบ้าน แต่ก่อนวุ่นวายเป็นหมาหนุ่มกลัดมัน เด้งทุกอย่างที่ขวางหน้า พ่อกลัวว่ามันจะทำขายหน้า พ่อจึงให้ตุ๊กตาวุ่นวายไปหนึ่งตัว วุ่นวายรักตุ๊กตาตัวนี้มากประหนึ่งเป็นคู่ชีวิต ไปไหนคาบไปด้วย  แสดงบทรักกันทุกเช้าค่ำ แต่หน้าเสียดายที่ตุ๊กตาตัวนี้ เป็นตุ๊กตาคิงคองเพศผู้
    วุ่นวาย เคยไปขึ้นครูหนึ่งครั้ง ทุกคนเป็นห่วงวุ่นวายมาก กลัว กลัวจะทำไม่เป็น เพราะเคยมีประสบการแค่กับตุ๊กตาเท่านั้น วุ่นวายหายไปหนึ่งวัน ไปอยู่บ้านสาวที่จะให้ประสบการณ์เสียวกับวุ่นวาย หลังจากกลับมา วุ่นวายกลายเป็นหมาที่เงียบขรึม ไม่เห่า แต่หอน แต่นอนหลับทั้งวัน พ่อคาดว่า คงซัดไปหลายยก วุ่นวายเงียบขรึมอยู่ได้แค่ไม่กี่วันก็กลับมาเป็นหมาโง่ของพวกเราเหมือนเดิม วุ่นวายรักพ่อมากกว่าใคร จนพวกเราอดที่แอบแซวไม่ได้ ว่าคงเป็นลูกพ่อเป็นพ่อกันมาเมื่อชาติที่แล้ว เพราะทุกครั้งที่พ่อเข้าเวร พ่อจะโทรมาเสมอ แล้วจะถามว่า กินข้าวรึยัง พวกเราก็จะตอบว่า กินแล้ว พ่อก็บอกว่าไม่ใช่แก แต่พ่อถามว่าวุ่นกินข้าวหรือยังต่างหาก ทุกครั้งที่พ่ออย่วุ่นวายจะไม่ฟังคำสั่งใครทั้งนั้น อ้อ แต่ก็จะยกเว้นยู่หนึ่งคนคือแม่ เพราะแม่ใหญ่กว่าพ่อเสมอ  วุ่นวายทราบถึงความจริงข้อนี้ดี
        ฉันอยู่กับครอบครัวนี้มา 21 เกือบ 22 ปีแล้ว  ฉันรู้สึก รักและผู้พันกับครอบครัวนี้มาก ฉันรักทุกคนในครบครัวของฉันมากที่สุดในโลกเลย
     
    August 03

    จบซะทีอุดทะยานจิต

    ขณะนี้เป็นเวลา 7.30 น. วันที่ 3 สิงหาคม
    ดิฉันนางสาวปิยนุช  ได้ทำงานตั้งแต่เวลา 17.00 น.ของวันที่ 2 สิงหาคม 
    รวมระยะเวลาทำงานติดต่อกัน 12 ชั่วโมง เต็ม
    ยังไม่ได้รับการพักผ่อน
    แต่ได้รับการให้อาหารเป็นระยะ ๆ
    มึนหว่ะ
    อุดทะยานยังสะกดไม่ถูกเลยตอนนี้
    หัววิ้ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
    "เอ้า เกิดอาการวิง ๆ เทอจะรักกันจิงรึป่าวหว่าว ๆ ๆ ๆ ๆ " เรียกสติหน่อย
     
    วันนี้เด๋วจะต้องไปจูรี่แบบแล้วไม่รู้จะคุยกับอาจานรู้เรื่องรึป่าว
    เอาน่า   กันเอง
    เนอะ
     
    โปรเจคนี้ บอกตรง ๆ ว่าวันนี้ไม่ซีเรียสเท่าไหร่ ซีเรียสโปรเจคหน้ามาก
    "มายากลไทย" คืออะไร ใครู้บอกหนูที
    เอาน่า
    เอาอุดทะยานจิตให้จบ  หวังว่าคงจะจบแบบแฮปปี้เอนดิ้งนะคะ
    ก้องขา  หนูทำสำเร็จแล้วค่ะ
    ก้องขา  หนูขอโทดนะที่ช่วงนี้ยุ่ง ๆ และซีเรียสกับก้องไปหน่อย
    ยังไง  เมื่อคืนเทอก็ขอชั้นแล้วนะ จำได้นะ ว่าก้องพูดไรบ้าง 55555+
    เกิดอาการอยากผูกมัดซะแล้วสิ หุหุ
    ตายแน่ไอ้อ้วนเอ๋ย
    ไปอาบน้ำดีกว่า ก่อนที่จะน๊อคคาคีบอร์ด
     
    มาบันทึกความมึนเอาไว้
    อยากพิมไรพิมใหย่เลย ไม่คิดเลย มันสสส์ แอ่น มึนนน
    ไปอ้วกและ บาย ๆ
    July 19

    1 ปี กับเรื่องร้าย ๆ

    ผ่านมาแล้วกับเรื่องร้าย ๆ ครั้งนั้น 1 ปี พอดี
    เรื่องคราวนั้นสอนอะไรให้แพรเยอะแยะ 
    ไม่หน้าเชื่อ เวลามันจะเร็วยังกะลมตด
    แว้บ ๆ ปี 1 และ
    เรื่องคราวนั้นที่ผ่านมา แพรไม่โกรธใคร
    แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะยอม
    เรื่องนี้หนูก็มีส่วนผิด  ที่ชอบประชดประชัน
    ณ บัดนาว...คอนเฟิมได้ว่า สันดานนั้นของดิฉัน
    หายไปโดยปริยาย ...ไม่เอาอีกแล้ว เข็ด!!
    คุณชอบไม้อ่อน คุณชอบคนที่พูดจาด้วยเหตุผล
     
    เรื่องนี้คุณก็มีส่วนผิด  ที่ใจอ่อน จนแพรอ่อนใจ
    ปัจจุบัน ...ไม่คอนเฟิมว่าหาย แต่มั่นใจว่าดีขึ้น 
    ดีขึ้นเยอะด้วย... ดีใจจัง
     
    เรื่องนี้จุ๊ก็มีส่วนผิด  ที่ชอบของของคนอื่น
    ปัจจุบัน ชีไม่โทรมาแล้ว...แต่ไม่คอเฟิมว่าสันดานนี้จะหาย
    555555555555555555555555+
    ไปดีเถิดหนา พี่ขออวยพร
    ต้องขอบใจเธอ ที่ยอมยกธงขาว
    ถ้าเธอไม่ยอมแพ้
    หนูก็คง   ....ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน 55555+
    แต่หนูคงเหนื่อยใจมากกว่านี้ และคุณก็คงเหนื่อยใจไม่แพ้กัน
     
    ขอบคุณสำหรับบทเรียน ราคาแพง  เรื่องการประชดประชัน  จำไว้มันไม่ดีเลย
    ขอบคุณจุ๊ ที่ทำให้หนูรู้ ว่าคุณ...สำคัญกับหนู
    ขอบคุณจุ๊ ที่ทำให้หนูรู้จักคำว่า อดทน
    ขอบคุณจุ๊ ที่ทำให้หนูรู้จักคำว่า เสียใจ
    ขอบคุณจุ๊ ที่ทำให้หนูรู้จักคำว่า ไว้ใจและเชื่อใจ
    ขอบคุณจุ๊ ที่เธอยังมีน้ำใจนักกีฬา 
     
    .. ขอให้เธอได้เจอคนที่ดี (และไม่มีเจ้าของนะ)  อวยพรจากใจจริง....
         ขอบคุณค่ะ
     
    July 06

    ไม่ใช่วันของปิยนุช เลย (ยกเว้นตอนเย็น)

    เริ่มต้นวันอันแสนหดหู่ ด้วยการตื่นตั้งแต่ 6.00 น.
    คุณพ่อเป็นคนปลุก คุณตัวดีของหนูที่สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะ
    ว่าจะโทมาปลุกก็หายไป ...
    หนูไปถึงป้ายรถเม ขณะที่รถปอ.11 ที่กำลังจะขึ้น เคลื่อนตัวออกไป (โชคร้าย1)
    หนูก็รอรถเม กะว่า 25 หรือ 508 มาซะทีเหอะเพราะถึงหน้ามอพอดีไม่ต้องต่อรถ
    และแล้วโชคชะตาก็เล่นกล รถ ปอ.11 มาอีกคัน หนูก็ขึ้น (เริ่มโชคร้าย 2)
    ด้วยความง่วง หนูหลับไปตื่นมาอีกที อยู่ปู่เจ้า รถติดระเบิด ลืมตามองไปข้าง ๆ
    เห็น 25 พอมีคนประปราย แต่ไม่มีที่ว่างริมหน้าต่าง คิดในใจ
    "ปอ.11 แอร์เย็นก่าเยอะ เปิดเพลงให้ฟังด้วย ไม่เปี่ยนรถดีกว่า"
    แล้วก็หลับไป  (ตัดภาพ) ลืมตามาอีกที อยู่ สี่แยกบางนา
    ผ่านไป 30 นาที หนูอยู่ สี่แยกบางนา
    ไม่ได้การ ขอดูนาฬิกาหน่อย  ..ขณะนี้เป็นเวลา 8.30 น. 
    ไม่ได้การ ส่งงาน 9.00 ยังไง ถึงจะเหาะไปก็ไปไม่ทัน (โชคร้ายที่ 2)
    หนูกระโดดลงรถเม ขณะที่รถยังติดอยู่ (จอดอยู่เลนที่ 3 จาก 4 เลน)
    เดินข้ามถนนกลับมา เห็น 25 คันนั้น (ที่คิดว่าแอไม่เย็น ไม่มีที่ริมหน้าต่าง)
    กำลังผ่านหน้าไป (โชคร้าย 3)
    เดินคอตกมาเจอ 25 อีกคัน (อ้าโชคดีบ้าง แต่ยังไงก็ถอดใจ ไปไม่ทันแน่ ๆ)
    ขึ้นไป ..ไม่มีที่นั่ง
    (ตัดภาพไปตอนอยู่ปู่เจ้า มีเสียงก้องให้หัว 25 แอก็ไม่เย็น ไม่มีที่นั่งริมหน้าต่างด้วยยยย ๆๆๆๆ)
    กูจะบ้า ....
    รถเคลื่อนตัวออกไป...ขึ้นทางด่วน ...รถไม่ติด...สักพัก...รถมาจากไหน ..มันค่อย ๆ 
    ค่อยติด ... จะร้อง..
    ระหว่างนั้นคุณโทมา "เฮ้ย ขอเบอปูนหน่อย"
    หนู   " ลืมไรป่าว"                               "ลืมไร"
           ---เงียบ---                "เฮ้ย  ลืมปลุกแพร ก้องขอโทด ๆ ๆ ๆ บลาๆ ๆ ขอเบอปูนหน่อย"
           "08...... อืม"             "เออ ๆ แค่นี้นะ"
                            ----เงียบ------
                                  -*-
                               (โชคร้าย 4)
    มันลืมรึป่าวว่าหนูโกรธอยู่....เอาวะ แมสเสดไปบอกแล้วกัน "หนูงอนแล้วไม่เห็นมีใคง้อเลย"
    นับ 1 -5 ... ริงโทนดัง  "เอ้ย ก้องขอโทดก้องลืมจิง ๆ ..บลา ๆ ๆ ๆ "
    หนูโกรธ ...กำลังจะร้องไห้  ..บนรถเม ...ไม่ ๆ ร้องไม่ได้นะ อึบ ๆ ๆ สิ
    กลั้นใจบอกคุณไป   "เด๋วค่อยโทมาใหม่นะ แค่นี้ก่อน ตู้ด ๆ"
     
    โทหาก้อ..."น้องแพร คุณครูแมวยังไม่มา น้องแพรยังไม่เลทนะ รีบมาเลย"(โชคดี 3)
    (ขณะนี้เวลา 9.20)
    หนูอยู่ท่าเตียน...นึกในใจ ทัน ยังไงก็ทันวะ
    หนูถึงห้อง 203 ในสภาพห้องว่างเปล่า ไม่มีงานใครมาส่งสักคน..กูซวยแล้ว ครูแมวมาแล้วแน่เลย
    โทหาก้อ  "น้องแพร ๆ เลทแล้ว อาจานอยู่ชั้น 4 นะ" (โชคร้าย 5)
    น้องแพร เหี่ยวสนิท เดินขึ้นมาเจอคุณครูแมว "นู๋แพร ช้าไปก้าวเดียว เลทนะจ้ะ"
    ถึงช๊อท ดราม่า "คุณครูขา ...นิดเดียวเองนะ"
                       "ไม่ได้หรอก ถ้าครูให้หนูครูก็ต้องให้ทุกคน"
                       "นะคะ ...หนูขึ้นรถตั้งแต่ 6.30 แล้วเนี่ย รถติดอยู่บนทางด่วน ..(เงียบ)"
                       ตีหน้าเศร้า เล่าความจริง
                       "อ่ะ เด๋วจะพิจารณาแล้วกัน"
    สรุป หนูไม่เลท (โชคดี 3)
    คุณโทมา...(ดราม่า) น้อยใจ max พูดได้คำเดียว  ถึงเวลาต้องง้อแล้วนะคุณ
    คุณก็ง้อ ๆ ๆ หนูก็ยังงอน ๆ  ๆ เลยตัดสินใจ เอาไว้อารมดีแล้วค่อยคุยกันนะ
     
    ตัดภาพมา เวลา 13.30 น.  ตรวจแบบ
    หนูได้ตรวจคนที่ 2  เละ พูดได้คำเดียว จากอาทิตที่แล้วเป็นลูกรัก
    วันนี้ หนูเป็นลูกคนใช้ที่เป็นเมียน้อย คุณท่าน ...
    ทำงานผิดประเด็น จบ (โชคร้ายสุด เพราะเหนื่อยสุด ..ฮือ ๆ)
    ตรวจแบบเส็ดเร็ว ไปหาคุณที่ เจเจมอ แล้วก็ไปแรดต่อที่สนามกีฬากองทัพบก
    เจอนู๋อั๋นด้วย เหมือนเดิม แต่ผอมลงนะเรา...
    เจอน้องโบ...วันนี้ใส่เครื่องแบบ น้องแอบดูดีนะ
    เจอน้องพัฟ...วันนี้น้องเมามัน  แดนซ์กระจาย (ท่าทางเธอช่างสร้างสรร)
    เจอพี่เสือ(ของหนู 555+)  เพิ่งเคยเห็นชัด ๆ จะ ๆ หัวโตนะเราหน่ะ แต่ไม่เป็นไร
    ให้อภัย 
    พอจะกลับ หนูก็เดินงุด ๆ ใส่หมวกด้วยมองไม่เห็นหน้าใค เงยหน้ามา เอะนมใครเอ่ย
    ใส่เสื้อคุ้น ๆ เงยหน้ามา "ว้าย ๆ พี่เสือนั่นเอง"  ช๊อค!! พอพี่เสือพ้นไป 
    อาการไม่เกรงใจแฟนก็เกิดขึ้น "ว้าย ๆ ๆ กี้ด ๆ ๆ ก้อง ๆ ๆ นั่น ๆ ๆ ต้น ๆ"
    (นู๋อั๋นคงเห็นอาการ 55 เขินจัง)
    อาจจะฟังไม่ได้สับ  แต่เอาเป็นว่า "พี่เสือ ..ใสมากกกกก" 
    (โชคดีรองที่ 1(ก็ที่สองเขียนให้มันยากทำไม))
    เพราะโชคดีที่ 1 คือ เจอคุณ แล้วหนูก็หายโกรธ... รักหว่ะ
     
     
    วันนี้เกือบจะเป็นวันของแพรและ อีกนิดเดียววว
     
    อัพทุกวันเลย ไม่ใช่เพราะขยัน แต่เพราะเครียดต่างหาก
     
    July 04

    ว่าด้วย ตอนที่เครียด

    วันนี้วันพุธและ
    วันศุกร์ส่งงานสองชิ้นพร้อมกัน
    สถานะตอนนี้ชิ้นหนึ่งเสร็จแล้ว คือสเก็ตดีไซน์...ของคุณครูแมว
       งานชิ้นนี้ อินดี้ม้ากก ขอนินทา เขาให้หา "สายสัมพันธ์ของชีวิต"
       เสนอออกมาในรูปแบบไหนก็ได้ ทำยังไงก็ได้ เรื่องของมึง
       ทำให้เขารู้ พอ!!!
            หนูตัดสินใจ ทำเป็นภาพประกอบเพลง เพลง อะช่วงเวลา (อินดี้สู้)
            ได้ยุ้ยและวุดเป็นพระเอกและนางเอก ตามลำดับ ขอบใจพวกมึงที่
            สละเวลามาให้กูถ่ายรูปสวย ๆ วุดนี่ต้องขอบใจมาก นัดบ่ายสอง
            พระเอกคิวทองมาบ่าย 4  ซึ้งเลย  5555+ 
            ผลของอันนี้ บอกตรง ๆ ลุ้นตัวโก่ง กลัวไม่ถูกใจอาจารย์
            หนูกลัวคุณครูแมวค่ะ  (ไว้วันหลังจะเอางานมาลงให้ดู) 
       งานชิ้นที่ 2 งานดีไซน์หลัก โปรเจค "อุทยานจิต(วิปริต)555"
       งานนี้ตอนแรก เครียด เครียดมากจิง ๆ ไม่สนุกเลย ธรรมะมาก ๆ
       แล้วหนูเนี่ย โอ้ย แม่ชีมาเล้ยยยย  จำได้ว่าตอนนั้นใกล้จะตรวจแบบแล้ว
       ยังไม่ได้คอนเซ็ปเลย  โซแซดม้ากกก ถึงขั้นหลั่งน้ำตา เนื่องจากตอนนั้น
       ก็ยังคิด skd ไม่ออกด้วย แย่มากตอนนั้น เข้าขั้นจิตตก และใกล้จะวิปริต
       ถึงคราวพระเอกอย่างคุณต้องมาคอยซับน้ำตา คุณโอ๋อะไรหนูมั่งไม่รู้
       หนูไม่ได้ฟังเลย (ขอโทดนะ) มันเครียดจิง บ้าได้เลยตอนนั้น
           วันนั้นถึงวันนี้ ไม่คิดว่าอาจานจะชอบงานหนู  หนูสารภาพว่า
            "หนูได้คอนเซ็ปมาจากป้ายโฆษณา สส.แถวบ้านค่ะ เขาใส่เสื้อ "มัฌชิมา"
             เลยปิ้ง แว้บบบ เข้ามา โห ทีนี้คิดได้เป็นตุเป็นตะเล้ยยย มันเลย
     
    เด๋ววันศุกร์นี้มาลุ้นกันอีกที ว่าตรวจแบบครั้งที่ 3 อาจารย์สมคิดจะยังรักหนูอยู่หรือเปล่า
    เด๋ววันศุกร์นี้มาลุ้นกัน ว่าครูแมว จะซัดหนูไหม 
    สาธุ....บาปกรรมอะไรในชาติที่แล้ว ก็เลิกแล้วกันไปนะค้า  555+
    เอาวะ สู้เว้ยยย!!!!
    ทำงาน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
    July 01

    บางแสนสาหัส..กับชมรมเชีย

    เพิ่งกลับมาหมาด ๆ ด้วยอาการเหนื่อยล้า
    แฟนกวนทั้งคืนเลย ..ว้าแย่จัง 55555+
    แหม ..คิดทะลึ่งกันใหย่
    ที่ว่ากวนหน่ะ จะเล่าให้ฟังว่ากวนยังไง
    เริ่มต้นด้วย คุนเขาหน่ะ ได้เป็นประธานชมรมคนต่อไป
    แล้วรร.เนี้ย เขามีพิธีสืบทอด คือ ประธานทั้งหลาย
    ต้องกินเพียว (แม่โขงด้วยเหอะ) คนละ 1 แก้วเต็ม ๆ
    ส่วนคนที่จะเป็นต่อไป (ก็คือคุนของหนู)ต้องกิน 2 แก้ว
    แค่ได้ยินก็ ปรื้ออออออ จะบ้าหรอค้าบ เป็นนรต.ไม่ใช่
    คนถีบสามล้อนะ  ไม่เมาก็ไม่รุ้จะว่าไง
    หลังจากสืบทอด ก็จะมีรุ่นพี่บ้าเลือดดีเดือด (ใส่แว่น)
    55+ เอาเหล้ามาไล่กรอกปากน้อง (เห็นแล้วเสียดายเหล้าเลย เอาred กรอกอ่ะจะบ้าหรอ)
    คาดว่าคงเก็บกดม้ากกกกก กรอกอยุ่นั่นแหล่ะ คุนของหนูคอพับ ก็จะกรอก
    สงสัยอยุ่บ้าน ภรรยาใช้กรอกน้ำบ่อย เลยเคยชินกับพฤติกรรม
    กุจะบ้าตายยยยย
    คุณของหนูก็เลยไม่รอด เมาพับไปตามระเบียบ เมากันทั้งรุ่น
    เมากันอย่างพร้อมเพียง แล้วมีหน้าซ่า จะไปเที่ยวต่อ แต่สังขาน
    นั้นไม่เที่ยง  ..ว่าด้วยอาการที่ 1
    งอแง   "ไม่เอาจะไป ไม่เมา เชือ่ก้องสิ ไม่เมา"
              ค่ะ ไม่เมาเลย เดินขาขวิดกันงี้ เตะโต๊งี้ ทิ้งตัวระเบิดเตียงงี้
              ค่ะ ไม่เมา
    เราก็หวังดี เดินลงไปบอกคุนขุนว่าไม่ต้องรอ ก้องมันตายไปแล้ว
    ขุนก็โอเช ๆ หนูก็เดินกลับขึ้นมาที่ห้อง  ...ว่าด้วยอาการที่ 2
    (กรุณานึกภาพตาม) ภาพที่เห็นคือคุนของหนู
    ขาซ้ายอยู่บนเตียง ขาขวาและส่วนที่เหลือห้อยลงมา  คาดว่าเกิดจากอาการร้อน เลยจะเปลี่ยนเตียงไปนอนใกล้ ๆ แอ เราก็ลากมันขึ้นไปบนเตียง แล้วก็อัดน้ำ กะจะจวกให้ธาตุไฟแตกเหมือนน้อง (ล้อเล่น)
    กะจะให้อ้วก แล้วจะได้ไม่แฮงค์ตอนเช้า  ..ความหวังดีสำริดผลทันตา
    "แพรก้องจะอ้วก" แค่สิ้นเสียง ไม่ได้ตั้งตัว และไม่มีการตั้งรับ
    พุ่งคับพี่น้อง (คุนเพิ่งบอกว่าตอนนั้นตัดสินใจว่าจะอ้วกบนเตียงหรือจะอ้วกบนพื้นดี ขอบใจ!!)
    คุนได้ตัดสินใจ ว่าจะอ้วกที่พื้น  ...คับ พ่อหนุ่มน้ำหนัก 80 แรงดันในร่างกายคงมากพอตัว
    กระจายยยย พูดได้คำเดียว กระจายยยย
    หนูน้อยที่หนัก 40 ก็นิ่ง น้ำตาคลอ ทำไรไม่ถูก พรมสีเขียวของโรงแรม ตอนนี้มีแอ่งสีส้ม กระจายยย
    พร้อมกลิ่น แม่โขงคละคลุ้ง  ไม่หยุดแค่นั้น
    อ้วกมันพุ่งตัวมันก็พุ่งลงมานอนทับอ้วกตัวเอง(ขอเปี่ยนสรรพนามเป็นมันแทน เพราะเริ่มหมั่นเขี้ยวแล้ว)
    แล้วมันคนนั้นก็อ้วกต่อ เฮ้ออออออ กูหล่ะเครียด  ทำอะไรไม่ถูก จะยกมันไปห้องน้ำ ก็นะตัวเบายังกะปุยนุ่นเล้ยยย
    ก็ได้แต่ยืนดู ระหว่างนั้น เหมือนพระเจ้าทรงโปรด ได้ยินเสียงแว่ว ๆ โอ้ พ่อพระขุน มาพอดี ก็มาช่วยปลอบใจ
    แพรเอ๋ย แฟนกันเขาวัดกันตรงนี้ แพรก็ได้แต่บ่นพรีมพรัม "ปีที่แล้วก็เอามือล้วงคอให้" "ปีนี้เช็ดอ้วก" น้องจุ๊แฟนขุนก็เสริมต่อ "พี่แพร ปีหน้าเช็ดขี้แน่นอน" 5555+
    หลังจากนั้น ขุนก็มานั่งเป็นแรงใจให้ คุยกันไปคุยกันมา มันก็เอาอีกค้าบบ
    ทีนี้เราเตรียมการมาดี ยื่นถังขยะให้เลย  ซัดซะ ครึ่งถัง ภาพที่แพรเห็นคือ
    มันออกมาทั้งจากปากและจมูก...อารมนั้น บอกได้คำเดียวว่า
    จะร้อง  ...
    สงสารมัน  ..
    กินเข้าไปได้  ...
    ไอ้แว่น!! อย่าเผลอนะ ...
     
    ขอจบเรื่องนี้เพียงเท่านี้ ..เพราะหลังจากนั้นคุนชายก็นอนละเมอ
    พรืดพราด เพราะหายใจทางจมูกไม่ได้
    จะหายใจเข้าไปได้ยังไง หมูออกมาทางจมูกหน่ะ ไอ้อ้วนเอ๋ย
    ขอบใจ สำหรับบทเรียนครั้งนี้  เพราะแพรคงไม่เมาไปอีกนาน
    ขอบใจจิง ๆ 
    อย่าให้ถึงทีหนูนะ อ้วน แกไม่รอดแน่ 5555+
     
     
    June 26

    ขึ้นปี 4

    ตอนนี้ หนูขึ้นปีสี่ แล้ว ทั้งทางด้านการศึกษา และความรัก
    วันนั้นตอนมอ 6 มีคนดูดวงให้ขำ ๆ บอกแกจะเจอเนื้อคู่ตอนเรียนปี 4
    ตอนนั้นหนูเพิ่งรู้จักกับคุณ ..แอบถามต่อ แล้วถ้าคบคนนี้ก็ไม่ใช่หน่ะสิ
    เขาบอกว่า ถ้าคบกันจนถึงปี 4 ก็คงใช่แหล่ะ  ตอนนั้นหนูไม่คิดว่าจะใช่คุณหรอก
    บอกตรง ๆ แหมหนูเพิ่งรู้จักกับคุณนะคะ 
    วันนี้ ...ลืมคำพยากรนั้นไปนานแล้ว เพิ่งนึกออกวันนี้ระหว่างการเดินทางกลับบ้าน
    นั่งยิ้มอยู่คนเดียว บนขสมก. อายกระเป๋ารถเมลล์จัง
    วันนี้ ...อะไรหลาย ๆ อย่างมั่นใจขึ้นมากจากวันนั้น
    คุณเรียนรู้ที่จะเห็นใจหนูมากขึ้น
    หนูเรียนรู้ที่จะเข้าใจคุณให้มากที่สุด
    หวังว่าจะได้รักคุณตลอดไปนะคะ
     
    ปล1. ไม่ใช่พ่อหมอแค่คนเดียว มีแม่หมออีกสองคนที่พูดเหมือนกัน
           ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่ สถานการมันบังคับอ่ะ
    ปล2. ลองเปลี่ยนสรรพนามดู ...ทำให้บทความน้ำเน่าขึ้น 50% บรื้ออออ
    ปล3. ห้ามแซว ถ้าแซวแสดงว่าอิจฉาหนูนะคะ คุณ 555555+
    June 08

    ฝนหน้าหนาว เพิ่งอินตอนหน้าร้อนตับแตก -*-

    ชอบ ..บอกได้คำเดียว
    ชอบ ..หลาย ๆ ท่อนในเพลงนี้
     
    "ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว                             
    มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ยิ่งทวีคูณความหนาว                           
    ฝนหนาวเทลงมากระทบนัยต์ตาฉัน
    และเสียงข้างในก็ร้องออกมา ว่าฉันคิดถึงเธอ

    อยากจะยิ้มข้างเธออีกซักครั้งแล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน
    ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีอะไร จะสำคัญไปกว่านี้
    และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
    เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน
     
    แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
    และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
    ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
    การรอคอยมันนานเกินทนไหว
    ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
    แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ

    และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
    เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

    อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น
    ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง
    ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
    และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
    อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าสางคือความทรงจำที่ฉันต้องการ

    ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
    มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ"
     
    แพรฟังมาหลายรอบและวนไปวนมา อินตั้งแต่ตะกี้ตอนอยุ่บนรถเมล์ (นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว บ้าไปแล้ว)
    มัน...ใช่อ่ะ
    ไม่รุ้จะอธิบายยังไง ...
    แพรอยากตื่นมาแล้วเห็นก้อง..ในวันฟ้าสาง คือควาทรงจำที่แพรต้องการ
    รอวันนั้น...รอ ถึงแม้จะท้อบ้าง ...แต่ยังคงมีความหวังตราบที่แพรยังหายใจ ..
    รัก
     
    May 31

    ไม่คุ้น

    ช่วงนี้ก้องเป็นไรไม่รุ้
    พูดเพราะ เรียบร้อย
    ลงท้ายด้วยครับ ทุกคำ
    ไม่คุ้นเลย ไม่ชิน
    ไม่รุ้คิดมากไปรึป่าว
    แต่เสียงมันไม่ใช่เสียงแฟนแพร
    แฟนแพรไม่ใช่แบบนี้
    ขอเถื่อน ๆ โหด ๆ ทราม ๆ
    ได้มะ ไอ้สาดดดดด
    กูช้อบบบบบบบบ
    555+ ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
    แค่มันไม่ชิน
    ถ้ามันค่อย ๆ มา
    ครับวันละ สองสามประโยค มันคงชิน
    นี่มาเปรี้ยง หลังจากวันที่ทะเลาะ กัน
    โห แม่เจ้า ใครจะรับทัน
    ไม่เอานะปู๋ ...ขอวะโว้ย นะ
    รักคนอ้วน ..นะ (เหมือนเดิม)
    May 24

    คุณค่า

    หายไปนาน หาแรงบันดานใจที่จะอัพไม่ได้สักที
    วันนี้ มีและ นิดนึง...ช่วงนี้เพิ่งผ่านพ้น การแอดมิสชั่นของน้อง ๆ มา
    น้อง ๆ หลายคนผิดหวัง น้อง ๆ หลาย ๆ คนที่สมหวัง
    และก็มีน้องอีกหลายคนที่มีความผิดหวัง ในความสมหวังอยู่
    แพรเคยเป็นหนึ่งในนั้น....  แต่ก่อนแพรอยากเรียนภูมิสถาปัตย์ ซึ่ง
    มีอยู่แค่ 2 ที่ คือ แม่โจ้ และจุฬา แน่นอน อันแรกคะแนนถึงสบาย ๆ แต่.
    พี่เขาบอกว่าน้องจะ ถ้าเรียนที่แม่โจ้ น้องจะได้เป็นคนสวนไม่ใช่สถาปนิกนะจ้ะ
    เราก็ถึงกับฝ่อไป เพราะที่บ้านเจ้าคุณพ่อเจ้าคุณแม่ไม่ทิ้งที่ไว้ให้ทำสวนทำไร
    ส่วนอีกที่นึงนั้น..หมดหวังตั้งแต่เห็นชื่อมหาวิทยาลัย  โง่แท้น้อ!! คะแนนไม่ถึง
    แต่ความหวังที่สองก็ยังไม่หมด ยังไงก็ขอเรียนสถาปัตย์แล้วกัน อะไรก็ได้ ที่ไหนก็ได้
    แล้วเรื่องภูมิสถาปัตย์เนี่ย ไปต่อโทเอาก็ได้วะ ...พอคิดได้ ก็เลย ได้ที่นี่ สถาปัตย์ไทย ศิลปากร
    ตอนแรก ดีใจม้ากกกกก เพราะจิง ๆ เอนท์ติดเชียงใหม่ (ถ้าเรียนที่นั่น ก็คงเลิกกับแฟนแล้วไปมีผัวแม้วนานแล้ว55+)
    อย่างน้อยก็ใกล้บ้าน...แต่พอมานึกได้ ตายห่า สถาปัตย์ไทย กุไม่เคยสนใจอะไรเลยเกี่ยวกับวัด วัง บ้านเรือนไทย
    ตายยยย!!! แต่พอเรียนไปเรียนมา มาซึมซับเข้าไป ถึงจะสู้เพื่อนที่เขาหวังมาทางนี้โดยตรงไม่ได้ แต่ก็พอจะถูไถกันไป
    รอดตายมาถึงปี 4 จะจบและ สบายแฮกันไป
    แต่ยังมีน้องหลาย ๆ คนที่ผิดหวังกับความหวังที่ 1 (หรือคณะที่เลือกอันดับ 1)  อยากให้เขาหันกลับไปมอง สิ่งที่น้องได้มา มีอีกหลาย ๆ คน...ที่เขาอยากมายืนตรงที่ที่น้องยืนอยู่  ลองมองดูให้ดี ๆ น้องอาจจะเห็นด้านดี ๆ ของมัน ที่น้องไม่เคยเห็น น้องมีโอกาสที่ดีกว่าใคร ๆ อีกหลาย ๆ คน ใช้มันซะ
    ไอ้อ้วนก็เหมือนกัน ถ้าได้เป็นประธาน อะไรของหล่อนนั่น ..หล่อนโชคดีนะ  ถึงจะเหนื่อยกว่าคนอื่นเขาหน่อย แต่แพรว่าคุ้มนะ ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ เขายื่นโอกาสดี ๆ มาให้ ก็คว้าไว้ ไม่ไหวก็ไม่เป็นไรค่อยว่ากันทีหวังนะ  
    สรุป
    ของทุกสิ่งทุกอย่างมีค่า มองหาให้เจอสิ แล้วใช้มันให้คุ้มคุนค่าของมัน เชื่อสิ แล้วจะดีเอง สาธุ!!!!    จบแบบดื้อ ๆ
    May 07

    ตามกระแส

    เห็นช่วงนี้กระแสไดอะรี่เริ่มกลับมาแรงอีกครั้ง
    มีไม่กี่ได ที่ปิยนุชเข้าไปอ่าน ที่เข้าประจำๆ ก็มี
    ไดพี่ตี้ (พี่ นรต.60 คมเข้ม เน้นอารมขัน)
    ไดหนูอั๋น (แฟนก้องเพื่อนก้อง (อ่ะงงก้นไป) ไดหวานหยดย้อย)
    ไดพี่บอยตรัย (นาน ๆ เข้าไปที ชอบคนอ้วนน่ารัก)
    ไดจิ้งเรนเจอร์ (นังดิ้ง ผู้แสนจะดั้งโด่ง ต้องเข้าไปติดตามข่าวสารว่าใคด่าใคไว้ แต่เข้าบ่อยไม่ไหว เหม็นน้ำเน่าในตลาดสด 5555+ กูมันคุนหนูหว่ะ)
    และอันล่าสุด ไดน้องใหม่ ...ไดอัศวิน   เป็นน้องใหม่หัดทำได (ไม่สิ สเปซ) มันเพิ่งมาคิดจะทำ ตอนที่เขาเลิกฮิตไปแล้ว (เฮ้ออ แฟนช้านน)  แต่ที่เด็ดสุดคือวิธีอัพได
    เนื่องจาก เป็นคนไม่ค่อยพูด ถ้าไม่คุ้น  และเทอคงไม่คุนกับไดอะรี่ ล่าสุด มันอัพไดว่า
    "ไอ้แมงมุม สนุกดี"
    จบ แค่นี้ ชั้นก็หวังดีจะเข้าไปเม้นให้ ไม่กล้าเม้นเลย กลัวจะเม้นยาวกว่าไดมัน
     
    เมื่อวานไปเที่ยววัดหลวงพ่อโสธรมา (ฝีมืออ.ประเวศ ผู้น่ารัก) สวยจิง ๆ แต่ด้วยความที่ไม่รู้ ใส่เกงขาสั้นไป จบ ไม่ได้เข้าโบสถ์ แต่ก็ไม่ย่อท้อ เดินถ่ายรูปอยู่ข้างนอก รอคุนพ่อคุนแม่ที่ไปไหว้พระ..ก็เดิน ๆ ถ่ายรูปไป  สักพักได้ยินเสียง
    "พี่ค้าบ พี่ชื่อไรอ่ะค้าบ"  หันไปมอง เป็นไอ้เด็กแสบสองคน ตัวสูงไม่เกินเอว กำลังยกมือไหว้ เราก็นึกว่าขอตัง
    "อะไร ถามไม"                           "อยากรู้ค้าบบ"
    "ไม่บอก ทำไม"                         "พี่ไม่บอกชื่อหรอค้าบ ผมว่า พี่ต้องชื่อพี่เดียแน่เลย"
    "พี่เดียมาที่นี่ทุกวันป่าวค้าบ"
    "มาทำไมทุกวัน"                         "ผมอยากเจอพี่เดียค้าบ"
    "ทำไมจะจีบหรอ"                        "มีเบอโทสับป่าวค้าบ พี่เดีย"
    "ฟันหน้าขึ้นแล้วค่อยมาขอนะไอ้หนู" พร้อมกับตบหัวมันไปหนึ่งที แหมอยากถามว่าเอ็งหยอดตู้โทสับถึงหรอวะ ...
    แหม ถึงพี่จะรักเด็ก แต่ถ้าเด็กแบบนี้ พี่ก็ไม่ไหวนะ พี่หัวขาว น้องคงเพิ่งเข้าผับได้
    จะบ้าหรออออ ไอ้เด็กเพี้ยน
    ก่อนจะไปวัด แวะไปหาเพื่อนพ่อที่เป็นผู้กำกับอยู่ที่ฉะเชิงเทรา  ...ชีวิตตำรวจมันลำเค็ญจิง ๆ ถ้าเทอต้องไปอยู่แบบนั้น ก็บอกกันก่อนนะ จะได้เตรียมตัวเริ่มหัดกินผัก เก็บกฐิน ยอดผักบุ้ง จิ้มน้ำพริก  โรงพักโคตรร้างอ่ะแก  ปีนึงมีถึง 40 คดีป่าววะ
         
    April 12

    สงกราน เย้ เย้

    พุ่งนี้จะสงกานแล้ว  เตรียมตัวออกเดินทาง
    13-14  ปิยนุช อยู่กาญจนบุรี น้ำตกห้วยขมิ้น
    15 กลางวัน  ปิยนุช รับประทานอาหารกับคุนตา คุนยาย และน้า ๆ น้อง ๆ
    15 กลางคืน  ปิยนุช ไปเย้ว ๆ คงได้เปียกสมใจ
    คิวปีนี้มีแค่นี้
    ปีนี้ตั้งใจจะไม่ออกไปเล่น เพราะเข็ดจากปีที่แล้ว แฟนตัวใหญ่ไม่ช่วยอะไรเลย
    ปิยนุช ลอยไปตามถนนข้าวสาร ลอยไปกลับคลื่นมนุษย์ สัด!! ขาลอยเลยอ่ะ T-T
    กลัวววแล้ววว ม่ายยยอาววววแล้วว
    ปีที่แล้วขอบใจกระติกมาก ประทับใจเพื่อนก้องคนนี้ที่สุด ถึงแม้เธอจะไม่หล่อบาดใจ
    แต่น้ำใจเธอ ง้ามงามมม ปกป้องปิยนุชตลอดถนน ในระหว่างที่อัศวินไปสาดน้ำสาว ชิ!!
    ขอบใจนะ
     
    ปีนี้ข้าวสารคงเป็นแค่ความทรงจำ เนื่องจาก จิ้งได้บุกมาถึงแล้ว  คนแนว ๆ อย่างเรา ก็ต้องเผ่น
    ปีนี้คาดว่าจิ้งยังเดินทางไปไม่ถึงสีลม แต่ก็คงไม่ไป เพราะ เกย์ได้ยึดครองไปก่อนหน้านี้แล้ว
    คาดว่าปีหน้า สีลมจะเป็นแหล่งรวมพลของขบวนการจิ้งเกย์  และเด็กแนวอย่างเรา
    คงไม่มีที่เล่นสงกานเป็นแน่แท้  สาดน้ำอยู่กับหมาที่บ้านแล้วกัน
    นับวัน สงกานยิ่งหน้ากลัว อีก 10 ปี ข้างหน้า อาจจะเปลี่ยนชื่อเป็นสงคราม(น้ำ)เย็น
    รุนแรงเหลือเกิน   รับไม่ได้ 
     
    จาก คนบอบบางคนหนึ่ง
    March 29

    หลังจากการหายไป

    เมื่อวาน ..แฟนหาย
    ไม่รุ้หายไปไหน ตามหาก็ไม่เจอ
    โทไปก็ไม่รับ นิ่ง กระวนกระวายสุดฤทธิ์ ผิดเวลาและผิดปกติ
    เอะ หรือว่ารู้ว่าหนูหนีไปเที่ยวกับชู้มา !!
    เพิ่งได้รับข่าวคราวจากคุนชาย ตอน 6.30น.
    โทมาเสียงตื่น ๆ แต่คนรับโทรสับยังไม่ตื่น
    "ก้องยังไม่ได้นอนเลย ขุดร่มอยู่"
    เอะ แล้วไอ้ขุดร่มเนี่ยให้พลั่วกี่อันน้า
    ว่าแล้ว แฟนไม่ได้หนีไปไหน แค่ไปดันพื้น ยุบสะโพก(ที่รร เขาเรียกอย่างงั้น)
    บางทีก็ไม่เข้าใจการกระทำของเด็กรร นี้ แต่ก็เอาวะ แฟนกูได้ผอมแน่ ๆ 555+
    เหนื่อยหน่อยนะ เป็นกำลังใจให้ ไม่หนีไปไหนหรอก
    ภูมิใจจัง (เหมือนเป็นแม่มันเลยเนอะใช้คำนี้)
    แต่เมื่อเช้ารู้สึกได้จริง ๆ ว่า  แฟนกูแม่งโคตรเท่ เลย  ..
    มีแฟนใครบ้างวะ วิดพื้นถึงเช้า ไม่มี แฟนกูนี่ ทำได้ 555+
    เพื่อไร ไม่รุ้  แต่ ก้องแพรภูมิใจหว่ะ ที่เป็นแฟนก้อง
    ไม่เคยอาย ถึงแม้หล่อนจะอ้วนดำ 55555+
    เมื่อสองวันก่อนมีความคิดว่าอยากมีแฟนเป็นคนธรรมดา(อืม แฟนกูผิดปกติ)
    แต่วันนี้ ไม่มีและ ชอบหว่ะ แม่งเท่หหหหหห์
    หลงรักผู้ชายในเครื่องแบบ จนถอนตัวไม่ขึ้นซะแล้ว  ไอ้ลิงเอ้ยย
    พรุ่งนี้เจอกันนะแฟน
    March 27

    ขัดจายยยย

    ถึงเวลาบ่นแล้วววว
    สาดดดดดด เมื่อกี้เพิ่งได้รับข่าวร้าย(ขอภาวนาให้พุ่งนี้กลายเป็นข่าวดี)
    สาดดดดดด ขอด่าอีกที
    แม่งงเอ้ยยยยยยยยยยย
    เล่าไปแล้วจะเสียภาพพจน์โรงเรียนคุณชายไหมเนี่ย
    แต่มึงจะทะเลาะกันทำหอกกไรว้า
    แฟนเขาวางแผนจะไปเที่ยวกันเนี่ย รู้ไหมมมมมมม
    ถ้าแฟนไม่ได้ออกแล้วแฟนจะทำยังไงคะ
    เห็นใจแฟนหนูหน่อยนะคะ
    ไม่ได้เจอก้องมา ก็หลายวันแล้ววว
    คิดถึงสุดปลายตูด
    แล้วหอกอะไรเนี่ย
    มึงจะเล่นไพ่จับไพ่ไร ก็จับไปสิค้าบบบบ
    แฟนหนูไม่ได้เล่นด้วย แล้วเกี่ยวไร
    แค่จวกยังไม่พออ จะกักอีก
    เหตุผลมีไหมมมมม  สาดดดดดดด
    เบื่อ ไอ้พวกผู้ชายบ้าอำนาจจจจจจ
    หนูคิดถึงแฟนหนูเข้าใจไหมคะ เห็นใจกันมั่งไหมคะ
    ถ้าแฟนหนูไปเล่นด้วยเนี่ย จะไม่หือเล้ยยย
    นี่อะไรเนี่ย ไอ้หมูมันก็หลับของมันอยู่ ขุดมันมาจวก
    แล้วจะเอาไรอีกกก หา
    อำนาจมี ก็ใช้ในทางที่ถูกที่ควรดิ  ใช้ให้มันเกิดพระเดชพระคุณ
    ไม่ใช่ใช้ให้เกิดพระเหี้ยพระห่าไรเนี่ยยยย
    มันเกิดประโยชน์ไรวะ กักแล้วมีความสุขหรอ
    กักแล้วเงินเดือนจะขึ้นว่างั้น เมียรักมากขึ้นว่างั้นสาดดดด
    หนูโมโหเว้ย 
    หนูไม่เข้าใจ
     
    (ภาคนางร้าย บังเกิดอีกรอบ ตอบ ภาระกิจปกป้องคุณแฟน)
    ห่า...เรื่องอีจุ๊ยังไม่จบ สาดดดดดดดดด อีห่านี่ก็ปลิงซะเหลือเกิน เรื่องมันผ่านไปก็จะปีแล้ว ปล่อยแฟนช้านไปเหอะนะ  รู้ว่าก้องมันก็ผิด แล้วจะเอาไง จะเอามันไปเปน ผะอัวให้ได้หรอออ กุก้ให้แล้วนะ แต่เขาไม่ไป จะให้ทำไงหล่ะ เข้าใจสักที เปิดหูเปิดตาหน่อย เขาไม่ได้ใยดีมึงแล้ว  ผ่านไปแล้วก็ผ่านไปเหอะนะ อโหสิกันเสียที ไม่รุ้ว่าจะรังควานกันไปถึงไหนนะ จะตื้อจนถึงงานบวชลูกชายคนโตเลยไหมมมมม  สาดดดดดด กูรำคาญ ไม่ได้อะไรหรอก
    บอกไว้ก่อนเลยนะ ว่าถ้าคิดว่าวิธีนี้จะทำให้แฟนเขาทะเลาะกันหน่ะ ไม่มีทาง เขาเข้าใจกันทุกอย่างแล้ว ไม่ต้องมานางเอก ร้องห่มร้องไห้ คนอย่างมึงผู้ชายเขารู้สันดานกันดี เห็นดาวบนบ่าแล้วน้ำลายมันไหลหรือไง สัด อย่าให้กุด่ามากกว่านี้เลย เพราะกุยิ่งด่ากุก็ยิ่งดูต่ำไปกับมึงด้วย พอเพนางร้ายอย่างกู  เกลียดดดด แล้วก็รำคานนนน เหลือเกิน อีปลิงเอ้ย
    มึงทำอะไรกูกับก้องไม่ได้หรอก
     
    March 24

    ลั่นล้า กับฟอเวิดเมลล์

    >1. ชื่อของคุณ คือ และฉายาจากเพื่อนๆ คือ ? ----
    น้องแพร..อีปัง ..อีลิง...ใช่สิ กุมันลิง แต่ลิงก็คือบรรพบุรุษของพวกมึงนะ
    >> >>2. คุณรู้จักคนที่ส่งเมล์นี้มาให้รึป่าว ?  รู้สิ
    >> >>2.1 คุณคิดว่าคนที่ส่งให้คุณ นิสัยเป็นยังไง ? ก็โอแหล่ะ
    >> >>3. หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน ? --- อาษา ปกเขียวปี๋
    >> >>4. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ดู ? ไปดูกับใคร ? ที่ไหน ? -----ดูอยุ่ตอนนี้ เอ็กโซซิส กับสามารถ  ที่บ้าน
    >> >>5. รายการวิทยุที่กำลังฟังอยู่หรือเพลงที่กำลังฟังอยู่ตอนนี้ ? ---อืมมไม่ค่อยฟังเพลงอ่ะ
    >> >>6. ชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด ? --- แนวตล้าดตลาด
    >> >>7. ข้อดีของคุณ ? --- สวยมั้ง ไอ้สาด ใครจะบ้าจี้ชมตัวเองวะ
    >> >>8. แล้วข้อเสียล่ะ ? --- ตดเหม็น,ขี้ใจน้อย
    >> >>9. แล้วมองคนอื่นยังไง ? ---พยายามจะมองในแง่ดี...ต้องใช้ความพยายามมากทีเดียว
    >> >>10. ตอนนี้คุณแอบชอบใครอยู่รึป่าว ? --- มี แต่ขอหยุดไว้แค่คำว่าชอบ เพราะมันไม่สมควร
    >> >>10.1 คุณคิดเค้ารู้ไหมว่าคุณแอบชอบ ? --- กุว่าก็น่าจะพอระแคะระคายบ้างงง นา
    >> >>11. Wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร ? --- รูปไร้ (ลูบไล้) 5555+
    >> >>12. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด ? --- ไปหาไอ้อ้วน...คิดถึงสูดดดดดดดสุด
    >> >>13. คำพูดติดปาก ที่พูดประจำเลย ? -- ไอ้บ้าเอ้ย  ...อีตาบ้า
    >> >>14. ตอนนี้คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า ? --- คิดสิ
    >> >>15. เวลามองเห็นทะเลแล้วรู้สึกอะไร ? --- รุ้สึกดี  ...ชอบทะเล
     >>16. ผลไม้สุดโปรด ? ---กล้วยม้างงงง
    >> >>17. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งในหนึ่งวัน ? --- อย่างน้อยต้องมี 1 ครั้งชัวววว
    >> >>18.ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน ? -- แค่นี้แหล่ะ พอแล้ว เบื่อระบบการศึกษาไทย นี่เย็กเร่(สำเนียงอ่างเถิดเทิง)รี ฟาม รู้
    >> >>19. ถ้าถามเรื่องความรัก คิดยังไงกับประโยคที่ว่า รักคนที่เขารักเรา ? ---ถูกครึ่งนึง.. แต่จะทนคิดถึงคนที่เรารักได้หรอ
    >> >>20. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราจะทำยังไง ? --- ชอบได้แต่ห้ามแย่ง ถ้าแย่งถือว่าไม่ใช่เพื่อน แต่คงไม่มีใครแย่งหรอก...เนอะ หล่อ max เลยแฟนกุ
    >> >>21. อกหักรู้สึกอย่างไร ? แล้วจะทำยังไง ? --- เจ็บแปลบขึ้นมาทันที...ทำไงหรอ ไม่ทำไร แต่น้ำใสก็รินออกมา
    >> >>22. เป็นคนขี้หึงไหม ? --- สุด ๆ ขี้หึง และขี้หวง
    >> >>23. ถ้าขอพรได้จะขออะไร ? ---ขออนาคตที่สดใส ครอบครัวที่อบอุ่น สามีที่น่ารัก ลูกเล็ก ๆ อีก 3 คน ขอมากไปไหม ไม่หรอ งั้นขอร้านอาหารสวย ๆ สบาย ๆ ที่มีเจ้าของสวย ๆ อย่างกุ  แค่นี้แหล่ะ 
    >> >>24. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร ? ---เกิดมาเพื่อที่จะสนองตัณหา ...55555+  ผุ้ชายยยยย ข้าหิวเหลือเกิน หิวเหลือเกินนนน 5555
    >> >>25. เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่ ? --- ศุกร์หน้า
    >> >>26. คิดไงกับเพื่อนที่มหาลัยเหรอ ? --- สังคมของวัยรุ่นตอนปลาย
    >> >>27. ฝากอะไรถึงคนที่ส่งถึงคุณมั้ย ? --- ขอบใจมากกบ กุกำลังหาไรทำพอดี
    >>28. ฝากอะไรถึงคนที่คุณจะส่งถึง ? ---จะเม้นให้ไหม...เอางี้ จะมีคนอ่านจบสักกี่คนกานนน
    >> >>29. คิดว่ามีใครจะตอบไหม ? --- จะตอบยังไงวะ งง
     
    ปล.ปิดเทอมก็เหงาเหมือนกัน แต่มีอะไรให้ทำเยอะแยะเลย ดีนะที่เตรียมโปรแกรมไว้ตั้งแต่เปิดเทอม
        สิ่งที่ต้องทำ 1      จัดบ้าน (ชั้นทีวี ผ้าม่าน ห้องนอน)
        สิ่งที่ต้องทำ 2      เรียนทำอาหาร
        สิ่งที่ต้องทำ 3      ฝึก ออโต้แคด โฟโต้ชอป
        สิ่งที่ต้องทำ 4      ไปถ่ายรูป (อยากไปสวนหลวง ร.9 อีกแต่ร้อนสัด)
        สิ่งที่ต้องทำ 5      มี้ตติ้ง 6/3
        สิ่งที่ต้องทำ 6      หมีน้อย สำหรับไอ้หมูยัก 5555+
        สิ่งที่ต้องทำ 7      หากิ๊ก......(นะ) 555555555+ พูดเล่น แต่ทำจริง